Podczas 59. Międzynarodowej Wystawy Sztuki w Wenecji, w pierwszej kolejności, odwiedziliśmy Pawilon Polski, gdzie reprezentuje nas wystawa „Przeczarowując świat” Małgorzaty Mirgi-Tas. Kilka dni na La Biennale di Venezia dało nam również okazję, aby przyjrzeć się narodowym pawilonom innych krajów, w tym na przykład:
– nagrodzonemu Złotym Lwem Pawilonowi Brytyjskiemu z wystawą Soni Boyce „Feeling Her Way”
– ukraińskiej wystawie, którą można oglądać w Arsenale. Oficjalnie, Ukraina nie ma swojego pawilonu. W latach 30., kiedy powstawały narodowe reprezentacje, Ukraina nie była jeszcze samodzielnym państwem. Twórcy wystawy uciekali z kraju ogarniętego wojną, ratując dzieła sztuki i własne życie.
– Pawilonowi Francuskiemu, którego wystawę (filmową instalację „Les rêves n’ont pas de titre / Dreams have no titles”) stworzył Zineb Sedira, artysta pochodzący z Algierii
– Pawilonowi Amerykańskiemu, który reprezentuje Simone Leigh, nagrodzona Złotym Lwem dla najlepszego artysty Biennale 2022
Zobaczyliśmy również: Pawilonowi Ludu Saami, Pawilon Belgijski, Pawilon Ghany, Pawilon Arabii Saudyjskiej.